Kompozytor, autor tekstów, piosenkarz, gitarzysta. Uczył się gry skrzypcowej w Konserwatorium Muzycznym oraz pobierał lekcje gry aktorskiej u Konstantego Tatarkiewicza. W 1927 r. debiutował w Teatrze Praskim w Warszawie i jednocześnie został kierownikiem muzycznym tego teatru. W 1932 r. opublikował pierwszą swą kompozycję. W 1933 r. skomponował muzykę do operetki Niech żyje młodość. Od 1 września 1933 r. grał w teatrze „Cyganeria”.

Nagrał własne piosenki w swoim wykonaniu dla „Syreny Record” i „Columbia”. Dał szereg recitali w kawiarniach: „IPS” (Instytut Propagandy Sztuki) i „SiM” („Sztuka i Moda”); śpiewał też przed mikrofonami Polskiego Radia. W 1935 r. ukończył Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej i został aktorem Teatru Polskiego w Warszawie. Reżyserował audycje dla Wydziału Literackiego Polskiego Radia.

W 1938 r. wyjechał na studia do Paryża. Podczas II wojny światowej grał w teatrze polskim we Francji. W 1944 r. rozpoczął współpracę z radiem francuskim. W ciągu 40 lat wyreżyserował ponad 2000 audycji i słuchowisk. Szczególną sławę przyniosła mu praca reżysera w operze w Strasburgu w latach 1956–1973 oraz inscenizatora w teatrach: La Scala, La Fenice, Teatro Verdi; był też dyrektorem dwóch pierwszych festiwali filmowych w Cannes^[2].