Konferansjer, piosenkarz. Był reżyserem, dyrektorem teatrów. Przybył do Polski w 1924 r. z zespołem rosyjskiego kabaretu „Sinaja Ptica”. Zaangażowano go jako konferansjera do teatru „Qui pro Quo”. Od 1931 r. występował kolejno w kilku teatrach: „Banda”, „Rex”, „Cyganeria”, „Stara Banda” i „Cyrulik Warszawski”. W teatrach tych był często kierownikiem artystycznym i współdyrektorem. W ostatnim sezonie przed wybuchem II wojny światowej prowadził teatr „Buffo”. Po wojnie przebywał poza Polską^[2].