Wrocławska grupa rockowa utworzona w 1981 r. przez Lecha Janerkę – voc., bg., lider, z Wiesławem Mrozikiem – g., Krzysztofem Pociechą – g., Kazimierzem Syczem – dr. Zadebiutowała w 1981 r. w Turnieju Młodych Talentów w Warszawie. Na Ogólnopolskim Młodzieżowym Przeglądzie Piosenki w Toruniu w 1983 r. (z Markiem Puchałą – dr.) wygrała nagrodę rzeczową i kontrakt na nagranie SP w wytwórni Tonpress. Wkrótce nagrała w niej swój największy przebój Jezu, jak się cieszę.

W 1983 r. ukazał się pierwszy LP Klaus Mitffoch, uznany w 1985 r. w ankiecie dziennikarzy „Magazynu Muzycznego” za najlepszą płytę rockową 40-lecia. Płyta ta ukazała się również na rynku hiszpańskim, wydana przez firmę Oihuka Doscos. W ankiecie magazynu „Jazz Forum” Rock Top ’83 zespół uznany został za największy talent roku, a w ankiecie krytyków magazynu „Non Stop” za zespół roku 1983. W konkursie na piosenkę Programu III Polskiego Radia zaprezentował Ogniowe strzelby i otrzymał nagrodę za obiecujący debiut antenowy.

Po odejściu Lecha Janerki w 1986 r. występował pod nieco zmienioną nazwą Klaus Mit Foch w składzie: Paweł Chyliński – voc., Jacek Fedorowicz – bg., Zbigniew Kapturski – g., voc., Wiesław Mrozik – g., voc., kbrd., Marek Puchała – dr., voc. W 1987 r. nagrał LP Klaus Mit Foch: Mordoplan, wydany przez Muzę. W 1989 zawiesił działalność^[1].