Reżyser, operator filmowy, scenarzysta, kompozytor oraz dramaturg. Starszy brat Janusza Kondratiuka oraz mąż Igi Cembrzyńskiej, z którą mieszkał w Gzowie. Członek ZAiKS oraz SFP. W latach 1955–1960 studiował na Wydziale Operatorskim w PWSTiF w Łodzi, a w latach 1962–1963 studiował reżyserię. Początkowo realizował krótkometrażowe filmy animowane i dokumentalne, później także filmy pełnometrażowe. Wraz z Romanem Polańskim napisał scenariusz do filmu Ssaki. W swojej twórczości filmowej wykorzystywał wątki autobiograficzne. Mimo małych nakładów finansowych, jego filmy określane są mianem kultowych. Za swoje osiągnięcia został kilkakrotnie nagrodzony (m.in. Honorowy „Jańcio Wodnik” dla zasłużonego twórcy kina „prowincjonalnego”). Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Ponadto twórca muzyki do swojego filmu Mleczna droga.

Bibliografia:

Andrzej Kondratiuk. Praca zbiorowa, pod red. M. Hendrykowskiego, Apeks, Konin 1996;

Babra Rybałtowska, Iga sama i w duecie, Akapit Press, Łódź 2001;

Jacek Nowakowski, Filmowa twórczość Andrzeja Kondratiuka, Poznańskie Studia Polonistyczne, Poznań 1999;

Maciej Łuczak, Wniebowzięci, czyli jak to się robi Hydrozagadkę, Prószyński i Spółka, Warszawa 2004;

Natasza Korczarowska, Ojczyzny prywatne: mitologia przestrzeni prywatności w twórczości Tadeusza Konwickiego, Jana Jakuba Kolskiego, Andrzeja Kondratiuka, Rabid, Kraków 2007^{[1], [2]}.