Wokalista i muzyk. W rodzinnej miejscowości uczęszczał do miejscowej szkoły podstawowej. Szkołę średnią ukończył w Stalowej Woli – Liceum Ogólnokształcące im. KEN. W czasie trwania nauki brał udział w działalności chóru oraz uczęszczał na prywatne lekcje gry na skrzypcach.

W 1950 r. przyjechał do Warszawy, żeby ubiegać się o przyjęcie do ówczesnej Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej. Został studentem na Wydziale Dyrygentury Instrumentalno-Wokalnej. W czasie studiów doskonalił swoje umiejętności muzyczne, zarówno instrumentalne – altówka, jak i wokalne. Walorami jego głosu zainteresowała się prof. Maria Halfterowa i pod jej kierunkiem systematycznie szkolił swój śpiew. Jako student angażował się w różne przedsięwzięcia wokalne np. chór Opery i Baletu, chór Polskiego Radia pod dyr. prof. Jerzego Kołaczkowskiego i inne. Dyplom ukończenia studiów otrzymał w 1954 r.

W 1957 r. związał się na wiele lat pracą z kolegami ze studiów i tak powstał kwartet Beltono. W tym samym roku zaczęła się intensywna praca, liczne nagrania radiowe – najpierw jako zespół towarzyszący największym gwiazdom tamtych czasów, potem nagrania własne, także w języku esperanto. Duże zaangażowanie i pracowitość zaowocowały coraz bogatszym repertuarem, co przełożyło się na wiele propozycji zawodowych. Były to koncerty nie tylko w grupach estradowych, ale także współpraca z Orkiestrami Symfonicznymi na terenie całego kraju. Zaczęły się również częste wyjazdy zagraniczne, które organizowała Polska Agencja Artystyczna „Pagart”, oraz udział w programach rozrywkowych TV. Kwartet Beltono istniał do 1989 r., a Franciszek Latowski uczestniczył w nim do końca.

Po przejściu na emeryturę pragnienie dalszego działania artystycznego skierowało jego kroki do Warszawskiego Zespołu Chorałowego. Był aktywnym członkiem zespołu aż do śmierci^[2].