Był uczniem gimnazjum w Kijowie, a następnie studentem Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz uniwersytetów w Lozannie, Fryburgu i Paryżu (Sorbona). W latach 1916–1918 pełnił funkcję attaché (urzędnik dyplomatyczny będący specjalistą w określonej dziedzinie) Misji Polskiej. Od 1916 r. przebywał w Bernie, gdzie pracował w Centralnym Biurze Prasowym, które było podległe Naczelnemu Komitetowi Narodowemu. W 1918 r. objął posadę sekretarza poselstwa polskiego w Bernie i kierował biurem propagandy wojska gen. Hallera. Uzyskał status emigranta politycznego we Francji, a po wybuchu wojny współorganizował tam armię polską. Po przeniesieniu ośrodka formowania armii polskiej do Wielkiej Brytanii był pracownikiem departamentu propagandy i oświaty. Otrzymał stopień docenta, a następnie profesora nadzwyczajnego. Wykładał literaturę polską na Uniwersytecie w St. Andrews w Szkocji. Po 1945 r. osiedlił się a stałe w kraju. Publikował swoje utwory w wydawnictwach zbiorowych, czasopismach, gazetach. Do najbardziej znanych należą m. in. Tryumfatorzy (1920) oraz Ognie Werony. Poezje (1919).