„Sympatyczny kontekst towarzyszył tworzeniu piosenki (…) Miałem sen. Wraz z grupą przyjaciół odwiedziłem grecką wyspę Tassos (…) przysiadłem się do stolika przy małym sklepiku spożywczym. Siedział już przy nim jakiś jegomość z małżonką – jak się po chwili okazało – Polak, rektor PWSZ. Tak się pan rektor ucieszył widząc rodaków, że zafundował dużą butelkę ouzo. (…) tego anyżowego greckiego specjału po prostu nie cierpię. Piłem jednak, bo jeszcze gorszy od ouzo jest brak kindersztuby. I wtedy to przyszedł mi do głowy pomysł na piosenkę (…) nutka po nutce dziergałem w wyobraźni dzieło”^[2].