Wiolonczelista. Syn przybyłego z Rosji skrzypka i pedagoga Mieczysława Michałowicza. Do wybuchu II wojny światowej był profesorem gry wiolonczelowej w Wyższej Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Był muzykiem znanym z licznych koncertów, często recenzowanych w prasie, ale przede wszystkim cenionym pedagogiem. Dla „Syreny Record” nagrał w 1929 r. kilka serii utworów muzyki klasycznej. Reprezentował wysoki, europejski poziom wykonawczy. Prawdopodobnie to on w czasie okupacji hitlerowskiej utrzymywał się z gry na dworcach kolejowych na tzw. Linii Otwockiej. Można sądzić, że nie przetrwał wojny^[1].