Po okresie nauki przygotowawczej do przyszłego zawodu muzyka i po ukończeniu Szkoły Muzycznej Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego objął posadę nauczyciela w Szkole Muzycznej im. Piotrowskiego. Od 1920 r. wykładał w Państwowym Konserwatorium w Poznaniu, będąc jednocześnie dyrygentem Opery Poznańskiej oraz kilku chórów. W latach 1929-1931 przebywał w Warszawie i pracował jako wykładowca w Państwowym Konserwatorium, a także Szkole Muzycznej im. Karłowicza. Kierował również chórem Filharmonii Warszawskiej. W 1931 r. powrócił do Poznania na stanowisko profesora PKM. Lata wojny spędził w Warszawie, gdzie współdziałał z podziemnym ruchem kulturalno-muzycznym. Po wyzwoleniu, w 1945 r., osiadł na stałe w Łodzi. Był profesorem Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej, pracował także przez jakiś czas w Filharmonii i współpracował z Towarzystwem Przyjaciół Opery. W dorobku kompozytorskim miał niezliczoną ilość pieśni solowych i na chór^[1].