Zespół jazzowy utworzony w 1966 r. przez studentów Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Gdańsku w składzie: Przemysław Dyakowski – ten. sxf., Jan Rejnowicz – pf., lider, Roman Skurzyński – cb., Andrzej Śliwa – dr. Związany był z klubami jazzowymi „Rudy Kot” i „Żak”. Zadebiutował na Studenckim Festiwalu Jazzowym Jazz nad Odrą ’68 we Wrocławiu. Towarzyszył wówczas wokalistom Markowi Tarnowskiemu i Mariannie Wróblewskiej, która zajęła I miejsce w kategorii solistów.

Do 1973 r. współpracował z Marianną Wróblewską. Uczestniczył z nią m.in. we wspólnych koncertach estradowych w kraju i za granicą, festiwalach Jazz Jantar i Pop-Jazz-Festival w Finlandii oraz w nagraniu LP Marianna Wróblewska: Byle bym się zakochała, wydanego przez Muzę. W latach 1970–1972 występował jako sekstet z Piotrem Nadolskim – tr. i Tadeuszem Petrowem – cl., bjo, vno, alt sxf.

W 1971 r. zdobył III nagrodę w kategorii zespołów jazzu nowoczesnego na Studenckim Festiwalu Jazzowym „Jazz nad Odrą”. Dokonał licznych nagrań dla archiwum Rozgłośni Gdańskiej Polskiego Radia. Koncertował w kraju z samodzielnym programem jazzowym i rozrywkowym, akompaniował wielu gwiazdom polskiej estrady. Za granicą, głównie w krajach skandynawskich, występował z fińską wokalistką Marion Rung (laureatka Grand Prix MFP Sopot ’74) i amerykańskim kwartetem wokalnym The Delta Rhythm Boys. W 1977 r. odbył tournée po ośrodkach polonijnych USA i Kanady. Pod koniec lat 70., jako zespół norweskich linii pasażerskich, koncertował ze światowymi gwiazdami muzyki dixielandowej i swinga, m.in. z Shirley Jones, Cabem Callowayem i Marvinem Hamlishem.

Po kilkuletniej przerwie wznowił działalność w 1992 r. w składzie: Przemysław Dyakowski – alt sxf., ten. sxf., Janusz Kadyszewski – g., bg., Piotr Nadolski – tr., acc., pf., Tadeusz Petrow – cl., bjo, vno, alt sxf., Jan Rejnowicz – pf., kbrd., lider, Andrzej Śliwa – dr. Archiwalne nagrania z lat 1981 i 1987 ukazały się na CD Rama 111^[1].