Piosenka ukazała się drukiem po raz pierwszy w 10 numerze czasopisma podziemnego „Żywia” z maja i czerwca 1944 r. Był to centralny organ prasowy Ludowego Związku Kobiet. Pismo wydawano w Warszawie, a jego naczelnym redaktorem była „Wera” – Weronika Tropaczyńska-Ogarkowa. Ona też była autorką tekstu piosenki. Napisała ją w czasie pobytu na terenie powiatu opatowskiego w województwie kieleckim, gdzie we wsi Rossochy przeprowadzała inspekcję odbywającego się tam kursu LZK. Z tego powodu, na długo przed drukiem w podziemnej prasie, znano ją najpierw w Opatowskiem i Sandomierskiem. Była ulubioną pieśnią Podchorążówki BCh. Po wyzwoleniu drukowano ją wielokrotnie w różnych śpiewnikach, m. in. w 1946 r. w opracowanym przez Waleriana Batko zbiorku Pieśni Batalionów Chłopskich^[1].