Jest to jedna z tych nielicznych piosenek, które powstawały bezpośrednio po wrześniu 1939 roku. Autorką słów była Lucyna Romanowska (w Radio-Informatorze z roku 1939 na s. 58 podano imię Lucjana).Napisaną przez nią piosenkę śpiewał po raz pierwszy Stanisław Pieczora, wówczas ppor. wojskowej służby zdrowia, który po kampanii wrześniowej znalazł się w obozie internowanych na Litwie. Nie ma pewności, kto skomponował melodię. Istnieją jedynie supozycje. Jedne wskazują na autorkę tekstu, inne na Jana Markowskiego, ps. „Jerzy Molicki”. Piosenka z miejsca zyskała sympatię przebywających w obozie wojskowych. Wielu z nich później przedostało się z Litwy na Zachód i utwór Romanowskiej upowszechniło w Polskich Siłach Zbrojnych. Rozstanie cieszyło się również dużą popularnością wśród żołnierzy polskich przebywających w Związku Radzieckim i wchodzących w skład tworzącego się 2 Korpusu. Na ogół jednak już oni nie znali nazwiska autorki ulubionej piosenki. Piotr Medyna, opisując w swych wspomnieniach pt. Do Polski przez cały świat przybycie Korpusu do Iraku wzmiankuje, że wszystkim najbardziej podobała się właśnie śpiewana przez nich piosenka Idę, ciągle idę w twoją stronę, której autorką podobno była „(...) żona jednego z naszych żołnierzy, szukająca swego męża po krajach Europy i Azji”. Autor wspomnień, wydanych w 1970 roku, nie był, jak się okazuje, daleki od prawdy^[1].