Aktorka, piosenkarka, monologistka. W 1926 r. rozpoczęła występy jako tancerka. Zwróciła na siebie uwagę i została wkrótce zaangażowana przez Kazimierę Niewiarowską do jej operetki objazdowej. Od 1928 r. była aktorką teatru „Qui pro Quo”, następnie występowała w „Morskim Oku” i pod koniec lat trzydziestych w „Wielkiej Rewii”. W 1933 r. nagrała płyty dla „Syreny Record” (scenki humorystyczne). Na początku II wojny światowej grała w teatrze we Lwowie; po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej należała do teatru w armii generała Władysława Andersa. Z teatrem odbyła szlak bojowy. Po wojnie mieszkała w Izraelu, występowała w teatrze „Li-La-Lo”, grała gościnnie w Londynie, Kanadzie oraz USA. Była recytatorką i piosenkarką, cenioną za wykonania małych form. Później przeniosła się na stałe do Stanów Zjednoczonych. Jej mężem był znany muzyk i kompozytor Julian Front^[1].