Pierwszy powojenny żeński tercet wokalny utworzony latem 1945 r. w Krakowie przez siostry Annę Wrońską-Stanek (Do) i Janinę Wrońską-Snagowicz (Re) oraz Irenę Kusiak (Mi), którą zastępowały kolejno Nina Kołpacz i Zofia Kowalik.

Po raz pierwszy wystąpił publicznie w lipcu 1945 r. Dwa miesiące później otrzymał wyróżnienie w Ogólnopolskim Konkursie Śpiewaczym.

Zdobył popularność występując w miastach i miasteczkach, w salach koncertowych i halach fabrycznych, w szkołach i szpitalach. Do chwili rozwiązania w 1962 r. dał ponad trzy tysiące koncertów. Zrealizował także wiele nagrań radiowych i płytowych. Nagrane przez tercet piosenki Warszawa, ja i ty oraz Jest taki jeden skarb wykorzystane zostały w filmie Skarb (reż. Leonard Buczkowski).

Losy zespołu przypomniano w latach 70. i 80. w audycjach radiowych Lubię szum starej płyty i Studio Gama oraz w programach TV Klub Muzycznych Wspomnień i telewizyjnej wersji „Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej” odc. 106 (reż. Ryszard Wolański)^[1].