Był absolwentem Uniwersytetu Jagiellońskiego (prawo, literatura i historia sztuki). Otrzymał tytuł doktora na podstawie rozprawy Poezja Legionów. Czasy, pieśni i jej dzieje (Kraków 1912). Pracował w Muzeum Czartoryskich w Krakowie. W czasie I wojny światowej przebywał na Morawach, a później w Zakopanem. Od 1918 r. mieszkał w Warszawie i pełnił obowiązki zastępcy kierownika biura Rady Stanu. Następnie wypełniał swoje obowiązki w Biurze Sejmu. Po wybuchu II wojny więziono go na Pawiaku. W 1945 r. objął stanowisko kustosza w Nieborowie.