Pochodził ze wsi Rzeczyca Ziemiańska w powiecie Kraśnik. Szkołę średnią ukończył w Kraśniku. Następnie wyjechał do Warszawy i podjął studia na Uniwersytecie. Tam też zetknął się z ruchem lewicowym. W 1925 r. współdziałał w organizowaniu Stowarzyszenia Akademickiego Niezależnej Młodzieży Ludowej. W 1931 r. wszedł w szeregi KPP. Podczas okupacji przebywał na terenie rodzinnej wsi. Był jednym z założycieli podziemnej Robotniczo-Chłopskiej Organizacji Bojowej na terenie powiatu kraśnickiego. W 1941 r. redagował „Biuletyn” RChOB. W styczniu 1942 r., po nawiązaniu kontaktów organizacyjnych, wszedł do okręgowych władz Polskiej Partii Robotniczej, zaś w czerwcu 1944 r. objął funkcję sekretarza PPR w II Obwodzie Lubelskim. Współtworzył oddział partyzancki Gwardii Ludowej im. Bartosza Głowackiego, pisał artykuły do prasy podziemnej, prowadził pogadanki na partyzanckich biwakach, a także opracowywał powstające w lesie utwory. Był w tym czasie współredaktorem „Ostatnich wiadomości” oraz „Żołnierza Lubelszczyzny”, organu Sztabu Obwodowego Armii Ludowej. Poległ w przeddzień wyzwolenia ziemi lubelskiej w rejonie lasów gościeradowskich w powiecie Kraśnik^[1].