Pierwszy wariant tekstu został nadesłany przez Jerzego Gonciarza w ramach konkursu zorganizowanego staraniem Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej oraz redakcji tygodnika „Nowa Wieś”. Podobne strofy przekazali także Bogdana Dolata oraz Tadeusz Kruczek. Według informatorów, piosenkę śpiewano w Kątach Trzebuskich na Rzeszowszczyźnie w latach 1955–1956. Wersję drugą słów udostępnił Edward Koćma. Trzeci wariant tekstu pojawił się w publikacji Z pieśnią i karabinem dzięki Lechowi Stasiakowi. Informatorką uczestnika była Józefa Bendziak, nauczycielka zamieszkała w Świdnicy. Utwór wykonywano na Lubelszczyźnie, przede wszystkim w oddziale im. Tadeusza Kościuszki, którego dowódcą był Grzegorz Korczyński, ps. „Grzegorz”. Formacja ta została zaskoczona napadem Niemców. Stoczono bitwę, w wyniku której zginęło wielu partyzantów, stąd narodziła się pieśń o poległym żołnierzu. Czwarta wersja to zgłoszenie konkursowe Stanisława Żelaznego. Według niego, piosenkę śpiewała młodzież w okresie okupacji w regionie Lubelskim, w powiecie Łuków, Puławy, Radzyń Podlaski. Piąty wariant słów został nadesłany przez Halinę Łańską, która zwrotki poznała z przekazu swojej mamy. Szósty wariant przekazała Genowefa Karcz, według której utwór śpiewany był przez partyzantów w okolicy Rzeplina w powiecie Olkusz. Siódmą wersję upowszechnił Józef Miesiączek^[1].