Tekst utworu został nadesłany przez Tadeusza Korczaka w ramach konkursu zorganizowanego staraniem Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej oraz redakcji tygodnika „Nowa Wieś”. Według uczestnika, piosenkę, która powstała w 1943 r., wykonywano w oddziałach BCh. Skróconą wersję przekazała Wiesława Kusiak, natomiast wariant przytoczony przez Jana Łusiaczka jest zakończony innymi strofami:

Poczekajcie, Szwaby,

Nie bijcie się z nami,

Teraz was powywieszamy

Do góry nogami./bis

Hej, tam, pod Krakowem,

Skąd ta Wisła płynie,

Rozwaliła nam się świnia

Na polskiej krainie./bis

Jak się tu upasie,

Przyjdą lepsze czasy,

Zabijemy pałą świnię,

Narobim kiełbasy./bis

Tymi kiełbasami

Zamiast denatury

Wytrujemy wszystkie w Polsce

Prusaki i szczury./bis

Czasopismo „Nowy Dzień” (1942, nr 399) pod karykaturą świni na s. 4 opublikował informację: „Dzisiejszy „Biuletyn Informacyjny” zamieszcza tę karykaturę z tekstem piosenki podwórzowej, śpiewanej na melodię Hej, tam, pod Krakowem:

A jak się wypasą,

Przyjdą lepsze czasy,

Zarżniem świnię, zrobimy,

Zrobimy kiełbasy./bis”

Pierwowzorem utworu, jak to słusznie „Biuletyn Informacyjny” podaje, była pieśń legionowa o Belinie-Prażmowskim, która powstała jesienią 1914 r. Pierwszy jej dwuwiersz brzmiał:

Hej, tam, od Krakowa, modra Wisła płynie,

Szumią fale, fale szumią piosnkę o Belinie^[1].