Propozycja zabawy:

Dzieci ustawione swobodnie ćwiczą krok, który następnie będą wykonywały w kilku rzędach.

Ten mały nasz baranek

dzieci idą siedem kroków w przód, poruszając rytmicznie rękami zgiętymi w łokciach. Po słowie baranek (na trzecią miarę w takcie) lekko tupią nogą;

wszyściutko ma wełniane

tą samą nogą, która tupnęła, rozpoczynają kroki w tył. Wykonują siedem kroków do tyłu; po słowie wełniane znów przytupują nogą, która się szykowała do ósmego kroku;

Lali la, lali la, lali la…

obracają się sześcioma krokami wokół własnej osi w prawą stronę, po ostatnim la stoją i dwa razy klaszczą na „dwa” i na „trzy”;

Lali la, lali la, lali la…

obracają się sześcioma krokami w lewą stronę, po czym znów dwa razy klaszczą;

Wełniane ma trzewiczki,

idą siedmioma krokami w przód i przytupują, jak za pierwszym razem;

wełniane rękawiczki.

cofają się siedmioma krokami i przytupują, jak poprzednio;

Lali la, lali la, lali la…

obracają się w prawą stronę i dwa razy klaszczą, jak poprzednio;

Lali la, lali la, lali la…

obracają się w lewą stronę i dwa razy klaszczą, jak poprzednio.

Przez cały czas dzieci powinny chodzić elastycznie, na lekko ugiętych nogach.

Po przećwiczeniu tych elementów dzieci ustawiają się w czterech lub pięciu rzędach i poruszają tak samo, jak to robiły pojedynczo. (Byłoby dobrze, gdyby rozpoczynały krok tą samą nogą).

Podczas środkowej części (Co tu robisz…) dzieci rozchodzą się po całej sali i kłaniają napotkanym po drodze kolegom. Przed powrotem trzeciej części (Wełniane…) powinny znaleźć się znów na swoich miejscach w czterech rzędach.

Zabawa powinna mieć swobodny, „rozluźniony” charakter; nie należy wymagać od dzieci precyzyjnego jej wykonania^[1].