Ojciec jego był pod-mistrzem ślusarskim. Jako 11-letni chłopiec musiał już zarabiać na swoje utrzymanie. Po kampanii wrześniowej 1939 r. wrócił do rodzinnego miasta i przez trzy miesiące ukrywał się. W 1940 r. w czasie jednej z łapanek został zatrzymany i wywieziony do Rzeszy. Przebywał do wyzwolenia w obozach pracy przymusowej Salzgitter, Leiferde, Falersleben i Geitelde, pracując przy budowie oraz konserwacji torów kolejowych. W tym ostatnim obozie, z jego inicjatywy, powstał zespół urządzający imprezy i wieczorynki z piosenką. W skład zespołu wchodzili przede wszystkim łodzianie: Józef Flak-Kaniewski, Henryk Skalski, Mieczysław Suliński, Józef Wolski, Zygmunt Wiśniewski. Na organkach przygrywał Bolesław Czyż z Krakowa, na skrzypcach grał Marian Ozięblewski z Łodzi. Prócz Kolędy o karierze Adolfa napisał jeszcze tekst do melodii kolędy Wśród nocnej ciszy oraz dwie piosenki pt. Cywilni niewolnicy, śpiewane na melodię żołnierską „O szóstej pobudka”. Słowa jednej z nich, zanotowane na odwrocie fotografii w formie „dedykacji”, dotarły w 1942 r. do rodziny w okupowanym kraju^[1].