Poeta, satyryk, rysownik, dramatopisarz^[1].

Był niezwykle popularny w ówczesnej Warszawie. Był przekorny, dowcipny, wszechstronnie utalentowany. To satyryk, humorysta, ironista, pieśniarz, kompozytor i pianista, doskonały ilustrator, urokliwy causeur, arbiter elegantiarum. Damy podziwiały w nim wytworną sylwetkę i nieskazitelne maniery. Mężczyźni cienili przyjaźń Bartelsa i jego kawalerską fantazję. Lubił go Prus, chwalił Kostrzewski, uwielbiała piękna Modrzejewska. Matejko uwiecznił jego arystokratyczny profil w Hołdzie pruskim. Ten arystokratyczny profil odziedziczył podobno po przodkach: Radziwiłłach i Tyszkiewiczach^[2].