Kontrabasista, kompozytor, aranżer, także publicysta muzyczny i pedagog. Ukończył Liceum Muzyczne we Wrocławiu w klasie kontrabasu. Absolwent Wydziału Teorii i Kompozycji Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Katowicach. Zadebiutował na Synkopowych Spotkaniach w Szczecinie w 1962 r. z własnym triem w składzie: Andrzej Dec – dr., Czesław Gładkowski – cb., lider, Stanisław Żuchowski – ten. sxf. Na Studenckim Festiwalu Jazzowym „Jazz nad Odrą” ’65 we Wrocławiu jego trio zdobyło III nagrodę, a lider I nagrodę za kompozycję. W latach 1971–1978 grał w duecie z Krzysztofem Zgrają. Nagrał z nim LP Duo Gładkowski-Zgraja: Alter Ego. Od 1978 r. występował solo z programem pt. Muzyka na instrumenty strunowe, w którym wykorzystywał egzotyczne instrumentarium, m.in. bandurę, harfę celtycką, kobyz, domrę, sitar i kalimbę. Koncertował także w kraju i za granicą w duecie z austriackim perkusistą Johnem Preiningerem. Dokonał z nim nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia w Opolu.

Od 1980 r. przebywał we Francji, gdzie znany był pod pseudonimem Gladko. Prowadził eksperymentalną klasę muzyczną w Institute Art Cultur Perception w Paryżu, wykładał w Jazz Institute, prowadzonym przez Alana Silvę. Prezentował autorskie programy muzyczne pod wspólnym tytułem String Pulsations from Poland, muzyczno-pantomimiczne Pulsation et Gest (z mimem i tancerzem Krzysztofem Gugą). W 1983 r. uzyskał stypendium rządu francuskiego na realizację cyklu koncertów, których repertuar tworzyły jego kompozycje łączące jazz i folklor.

Oprócz działalności pedagogicznej, koncertował solo, nadal stosując egzotyczne instrumenty (dodatkowo m.in. skrzypce tybetańskie, pianochordia, afrykańska sanza) i elektroniczne instrumentarium. Występował także z muzykami francuskimi, z własnym Milhauser Jazz Band i okazjonalnie tworzonymi formacjami. Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 24 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego).

Jest kompozytorem muzyki teatralnej i filmowej, licznych kompozycji na używane przez siebie instrumentarium (m.in. Paysage cracovien, Improwizacje na ney i kobyz, Gare de St. Lazare), utworów inspirowanych polskim folklorem (Janko muzykant, Lecą gąski, Krakowska kwiaciarka, Kołysz się kołysz), a także utworów kameralnych i orkiestrowych. Na zamówienie francuskiego ministerstwa kultury skomponował Metamorphose, utwór prezentowany podczas obchodów 200 rocznicy Rewolucji Francuskiej^[1].