Pianista, kompozytor, dyrygent, przedstawiciel przedwojennych klezmerów, zwany ostatnim klezmerem Galicji^{[2], [3]}.

Pochodził z żydowskiej rodziny z tradycjami muzycznymi – jego dziadek Pejsach Brandwein założył słynną w całej monarchii austro-węgierskiej kapelę, ojciec – Herman Kleinman, wybitny koncertmistrz i skrzypek, również prowadził przed wojną orkiestrę klezmerską.

Ukończył konserwatorium we Lwowie w klasie fortepianu, a po wojnie w Krakowie dyrygenturę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej i przez lata pracował pod Wawelem, kierując Zespołem Pieśni i Tańca Krakowskiego Okręgu Wojskowego, a po reorganizacji Zespołem Wojskowym „Desant” Warszawskiego Okręgu Wojskowego z siedzibą w Krakowie.

Był związany m.in. z Teatrem Żydowskim w Warszawie, cygańskim zespołem „Roma” i zespołem Rzeszowiacy z Mielca.

Koncertował ze Sławą Przybylską, współpracował z Jackiem Cyganem. Opracował sześć polskich wersji musicalu Skrzypek na dachu. Skomponował muzykę do wielu spektakli Teatru Żydowskiego.

Był autorem muzyki filmowej m.in. do Austerii w reż. Jerzego Kawalerowicza, do polskich sekwencji filmu Wojny i miłości w reż. Dana Curtisa i sekwencji cygańskich filmu Jerzego Skolimowskiego Wiosenne wody. W Liście Schindlera Stevena Spielberga zagrał rolę inwestora Andrzeja Farbera oraz był konsultantem muzyki gettowej do filmu. Koncertował w Europie, Stanach Zjednoczonych i Izraelu. Przywrócił w powojennej Polsce pamięć o żydowskiej kulturze, rozsławiając na cały świat Kraków i byłą żydowską dzielnicę Krakowa – Kazimierz.

Jego życie i twórczość opowiedziane zostały w amerykańskim filmie The Last Klezmer.

Laureat nagród:

• Academy of Television Arts & Sciences „Emmy”,
• Złoty Medal „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis” (2008) i inne.

W maju 2014 r. otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa. Pierwszy raz do Krakowa przybył jako żołnierz po zakończeniu wojny na wiosnę 1945 r^{[4], [5]}.