Lusztig, Marek

Zgłoszenie do artykułu: Lusztig, Marek

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Lusztig, Marek

Data urodzenia:

14 kwietnia 1932

Miejsce urodzenia:

Warszawa

Data śmierci:

10 maja 1972

Miejsce śmierci:

Karlshamn (Szwecja)

Informacje

Pianista i kompozytor. Ukończył Średnią Szkołę Muzyczną w Łodzi w klasie fortepianu. Absolwent Wydziału Filologii Rosyjskiej Uniwersytetu Łódzkiego. W dzieciństwie, w czasie okupacji, uczył się gry na fortepianie na tajnych kompletach. Po wyzwoleniu mieszkał i studiował w Łodzi. W 1953 r. przeniósł się do Warszawy. W marcu 1954 r. rozpoczął współpracę, jako pianista, akompaniator, kompozytor i kierownik muzyczny, ze Studenckim Zespołem Satyryków (późniejszy STS). Związany był z nim do 1972 r. Równocześnie współpracował z Polską Kroniką Filmową jako ilustrator muzyczny.

Jest autorem ilustracji i opracowań muzycznych, rewii i spektakli teatralnych Studenckiego Teatru Satyryków. Skomponował muzykę do programów ZdradaAkt przerywany, jest także współkompozytorem muzyki do programów i widowisk Prostaczkowie, Konfrontacja, Myślenie ma kolosalną przyszłość, Czarna przegrywa, czerwona wygrywa, Agitka, Siódmy kolor czerwieni, Do widzenia, Ziemio, Ten, kto mówi „tak”, i ten, kto mówi „nie”, Idź na spacer, Alegorio, Bal maskowy, Uśmiechnięta twarz młodzieży, Trzeba mieć ciało, Część artystyczna, Wesoła dwururka, 30 milionów, Wszystko, co nasze, Mnie nie jest wszystko jedno, Już pora smażyć konfitury, ...I diabłu ogarek, Orły z filtrem, Marsz do kąta, Kochany panie Ionesco, Wódko, wódeczko..., Raz się żyje, Gościnny występZłota rączka, czyli cierpienia wynalazców. Napisał muzykę do około dwustu piosenek dla Studenckiego Teatru Satyryków i estrady.

W 1973 r., w pierwszą rocznicę tragicznej śmierci kompozytora w wypadku samochodowym, Studencki Teatr Satyryków przygotował program poświęcony jego muzyce pt. Piosenki kolegi (reż. R. Pracz). Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 57 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego)[1]. Marek Lusztig spoczywa na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie[2].

Bibliografia

1. 

Wolański, Ryszard.

2. 

http://sowa.website.pl/cmentarium/Cmentarze/spisBrodno.html.
Cmentarium – internetowe kompendium wiedzy o cmentarzach [odczyt: 06.02.2012].