Dyrygent. W 1895 r. uzyskał dyplom w Instytucie Muzycznym w Warszawie. Podczas studiów należał do orkiestry symfonicznej Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego. Przeszło 20 lat był dyrygentem orkiestr w armii rosyjskiej – od 1895 r. w orkiestrze Włodzimierskiego Pułku Dragonów w Mińsku Mazowieckim, następnie w orkiestrze Lejbgwardii 3 Brygady Artylerii w Warszawie. Od 1901 r. należał jako kontrabasista do pierwszego składu orkiestry Filharmonii Warszawskiej. W latach I wojny światowej był dyrygentem orkiestry I Korpusu Polskiego gen. Józefa Dowbora-Muśnickiego. W 1918 r. został dyrygentem orkiestry garnizonu warszawskiego. Orkiestra, składająca się z muzyków byłej orkiestry legionowej, koncertowała publicznie m.in. w Dolinie Szwajcarskiej. W 1919 r. przeniósł się do Wilna i prowadził tam orkiestrę 1 pułku piechoty legionowej. Po czterech latach powrócił do Warszawy i kierował orkiestrą reprezentacyjną 36 pułku piechoty Legii Akademickiej. Od 1927 r. (kiedy to przeszedł w stan spoczynku) aż do wybuchu II wojny światowej grał na kontrabasie w orkiestrze Filharmonii Warszawskiej. Zmarł w Warszawie podczas okupacji hitlerowskiej^[1].