Autor tekstów. Do gimnazjum uczęszczał w Warszawie. Studia humanistyczne odbył we Francji, Szwajcarii i Włoszech. Do 1920 r. używał nazwiska Marian Lewin.

Za jego debiut uważa się jednoaktową sztukę Późna jesień, wystawioną w łódzkim teatrze „Victoria” w 1904 r. Od 1906 r. wydawał „Grzmot” – pismo niepodległościowe o antyrosyjskim charakterze (za jego publikowanie był w latach 1906–1907 więziony). Od 1909 r. był autorem tekstów i aktorem w kabarecie Kabaret_artysyczno-literacki_Momus. Jego utwory, które wykonywano na tej scenie, ukazały się w 1914 r. w zbiorze Monologi. W 1912 r. teatr „Miniatury” wystawił jego wodewil Zwariowane podwórko, później wielokrotnie wznawiany. Pisał teksty całych programów rewiowych, piosenki itd. dla takich teatrów, jak: Chochlik (którym również kierował), Miraż, Bi-ba-bo, Miniatury.

W 1917 r. został dyrektorem kabaretu „Czarny kot”, rok później – „Argusa”. Był jednym z współzałożycieli Związku Autorów i Kompozytorów Scenicznych (1918 r.). W okresie międzywojennym pisał dla „Perskiego Oka” i teatru „Karuzela”. W 1925 r. objął kierownictwo teatru „Eldorado”. Napisał komedię Porucznik Przecinek, wystawioną w 1935 r. w Teatrze Polskim w reżyserii Janusza Warneckiego.

Oprócz twórczości literackiej zajmował się działalnością publicystyczną, wydawniczą i dziennikarską. Przez wiele lat pisał felietony dla „Kuriera Polskiego”, „Przeglądu Porannego” i „Przeglądu Wieczornego”.

Zawodowo w okresie międzywojennym był oficerem Policji Państwowej. Zamordowany przez Gestapo^[1].