Śpiewak. Uczeń Cezara Trombiniego w Instytucie Muzycznym w Warszawie. W 1890 r. rozpoczął występy w Warszawskich Teatrach Rządowych; od 1901 r. był przez wiele kolejnych lat związany z operetką w teatrze „Nowości” przy ul. Daniłowiczowskiej. Święcił tam wielkie tryumfy artystyczne, stając się jednym z najbardziej znanych i lubianych artystów operetkowych. Śpiewał w popisowych partiach wszystkich znanych operetkach, był świetnym tancerzem, kuplecistą, aktorem charakterystycznym.

W latach późniejszych prowadził własny teatr operetkowy, był dyrektorem operetki w Wilnie, śpiewał w teatrach Kazimiery Niewiarowskiej, Lucyny Messal, w „Nietoperzu”, „Zniczu” i innych. Od 1909 r. bardzo często nagrywał płyty – solo lub w duetach, triach itd. – dla „Syreny Record”. Utrwalił liczne arie operetkowe, pieśni neapolitańskie, piosenki z kabaretów itp.

Lata trzydzieste były schyłkiem jego kariery, lecz nadal cieszył się dużą sympatią. Grał w „Rozmaitościach”, Teatrze Letnim, „Operetce na Karowej”, „Wielkiej Rewii”, teatrze „8.15”. Wystąpił też w kilku filmach, m.in. w Każdemu wolno kochać, Jadzi, Ułanie księcia Józefa, Panu Twardowskim. W 1935 r. obchodził jubileusz 40–lecia pracy na scenie^[1].