Dyrygent i kompozytor polski pochodzenia czeskiego. W latach 1901–1906 odbył studia w Konserwatorium Muzycznym w Pradze. Od 1904 r. dyrygował orkiestrą miejską w Prerovie. Pomiędzy 1906 a 1921 r. był nauczycielem muzyki oraz dyrygentem chóru i orkiestry dętej w zakładzie wychowawczym O. O. Jezuitów w Chyrowie. Do 1912 r. występował jako skrzypek na koncertach we Lwowie, Przemyślu, Stryju i Samborze. W 1919 r. zdał egzamin dyplomowy z zakresu gry skrzypcowej i dyrygentury w Konserwatorium Muzycznym w Pradze, zaś w 1921 r. złożył egzamin kapelmistrzowski w Warszawie.

W latach 1921–1924 dyrygował Orkiestrą 12 pułku piechoty w Wadowicach oraz tamtejszą Miejską Orkiestrą Symfoniczną, następnie był kapelmistrzem 3 pułku strzelców podhalańskich w Bielsku. W 1935 r. powierzono mu dyrygowanie orkiestrą reprezentacyjną 36 pułku piechoty Legii Akademickiej w Warszawie. We wrześniu 1939 r. został internowany w Rumunii i od 1941 r. przebywał w obozie jenieckim w Niemczech.

Po II wojnie światowej prowadził krótko chór w Gliwicach. W latach 1947–1949 r. był wykładowcą w Oficerskiej Szkole Kapelmistrzów Wojskowych w Łodzi a następnie w Rembertowie. Od 1950 r. wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach. Był kompozytorem muzyki kantatowo-oratoryjnej, symfonicznej, kameralnej, licznych marszów oraz pieśni chóralnych i solowych^[1].