Śpiewak. Uczył się muzyki i śpiewu u Stanisława Barcewicza, Alfreda Myszugi i Edwarda Reszke. W 1904 r. otrzymał engegement do chóru operetki w teatrze „Nowości”. Jako solista zadebiutował w tym teatrze 6 lipca 1908 r. W 1910 r. zaangażowała go „Syrena Record”, dla której do 1913 r. nagrywał arie z operetek wystawianych w „Nowościach”. Z „Nowościami” związany był do 1926 r. (śpiewał m.in. w Manewrach jesiennych Imre Kalmana, Cnotliwej Zuzannie Jean‘a Gilberta, Polskiej krwi Oscara Nedbala). W następnych latach należał do zespołu Teatru Polskiego w Katowicach, występował w „Czerwonym Asie” w Warszawie a od 1928 r. do wybuchu II wojny światowej – w Teatrze Wielkim w Poznaniu.

Podczas okupacji hitlerowskiej grał w teatrach w Warszawie; od 1948 do 1963 r. był aktorem Teatru Wielkiego w Poznaniu. Największe sukcesy odnosił w okresie występów w „Nowościach”, tj. przez ponad 20 lat. Bardzo ceniono jego możliwości głosowe, wdzięk sceniczny, swobodę w grze, smak artystyczny, osobowość. W młodości studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i miał w dorobku wiele wystaw swych obrazów^[1].