Autor. Studiował na Rosyjskim Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1872–1887 był dziennikarzem prasy warszawskiej. Od 1882 r. redagował dziennik „Słowo”. Odbył liczne podróże zagraniczne. Był autorem powieści historycznych (Trylogia, Krzyżacy, Quo vadis), współczesnych (Rodzina Połanieckich) oraz dla młodzieży (W pustyni i w puszczy), ponadto nowel (Janko muzykant, Latarnik i innych). Laureat nagrody Nobla z 1905 r. Podczas I wojny światowej prowadził szeroko zakrojoną działalność charytatywną^[1].