Skrzynecka, Katarzyna

Zgłoszenie do artykułu: Skrzynecka, Katarzyna

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Nazwisko:

Skrzynecka, Katarzyna

Data urodzenia:

3 grudnia 1970

Miejsce urodzenia:

Warszawa

Informacje

Aktorka i piosenkarka, także autorka tekstów. Ukończyła Państwową Szkołę Muzyczną w klasie fortepianu i klasę wokalną w Średniej Szkole Muzycznej. Absolwentka Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. W latach 1974–1990 była solistką grupy tańca współczesnego i tradycyjnego „Varsovia”.

W latach 1989–1995 współpracowała z Włodzimierzem Korczem. Jako piosenkarka zadebiutowała na Festiwalu Piosenki Francuskiej w 1989 r. Rok później zdobyła nagrodę im. Anny Jantar w koncercie Debiuty na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’90.

W 1985 r. zadebiutowała w filmie Pewnego letniego dnia. Zagrała główną rolę we francuskim filmie Marion de Faouet oraz w filmach polskich: Straszny sen Dzidziusia Górkiewicza, Podróż na wschódPamiętnik znaleziony w garbie. Kreowała role teatralne, m.in. Yermę w przedstawieniu dyplomowym Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, tytułową w Tess (reż. Edward Dziewoński) i Balladynie (reż. Janusz Wiśniewski), Julię w Fernando Krapp napisał do mnie ten list; w musicalach Metro (reż. Janusz Józefowicz), Miss Sajgon (reż. Wojciech Kępczyński), Sztuka kochamia, czyli sedeczne porachunki (reż. Jan Szurmiej) i Cyrano; w przedstawieniu kabaretowym Polaków życie seksualne (reż. Andrzej Zaorski) oraz w sztukach: Żelazna konstrukcja, Makbet, Czarna komedia.

Jest laureatką:

– Grand Prix Festiwalu Piosenki Francuskiej w Lublinie w 1989 r.,

– nagrody im. Anny Jantar na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’90,

– nagrody im. Zbyszka Cybulskiego w 1993 r.,

– nagrody indywidualnej na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni w 1994 r[1].

Bibliografia