Gimnazjum humanistyczne ukończył w Sandomierzu, wykształcenie prawnicze zdobywał na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1929 do 1933 r. pracował w dyrekcji warszawskiej PKP. W 1933 r. wszedł w skład zespołu redakcyjnego tygodnika „Zjednoczenie”, wydawanego przez Związek Spółdzielni Rolniczych i Zarobkowych. Był też działaczem Związku Młodzieży Wiejskiej, pełniąc przez jakiś czas funkcję sekretarza, a od 1937 r. prezesa Mazowieckiego Związku Młodzieży Wiejskiej. W tym czasie współpracował z redakcją „Wici” oraz należał do komitetu redakcyjnego „Młodej Myśli Ludowej”. Pierwsze lata wojny spędził w Rzeszowie. Pracując w Centrali Spółdzielni Rolniczych prowadził ożywioną działalność konspiracyjną. Występował pod pseudonimem „Marcin” i pełnił funkcję kierownika prasy oraz propagandy „Rocha” Podokręgu Rzeszowskiego Batalionu Chłopskiego. Od drugiej połowy 1941 r. ukrywał się na terenie województwa, głównie w okolicach Leżajska. Nadal brał aktywny udział w czynnościach propagandowych oraz politycznych. Był redaktorem podziemnych organów prasowych „Rocha” oraz Batalionów Chłopskich na tym terenie: „Wieści” i „Podorywki”^[1].