Śpiewak. Śpiewu uczył się u Maurycego Bruszewskiego w Warszawie. Od 1901 r. występował w warszawskim teatrze ogródkowym „Bagatela”. W latach 1902–1904 śpiewał na prowincji – w Łodzi, Kaliszu i Lublinie. Od 1904 r. był związany z Warszawskimi Teatrami Rządowymi (śpiewał w operetce; w repertuarze miał partie m.in. dr Falke w Zemście nietoperza Johhanna Straussa i barona Kolomana w Hrabinie Maricy Imre Kalmana). Nagrywał wówczas płyty dla „Syreny Record” w repertuarze operetkowym.

Podczas I wojny światowej występował w Moskwie; do Polski powrócił w 1921 r. W okresie międzywojennym był dyrektorem Teatru Nowego, „Wodewilu”, operetki „Nowości” przy ul. Bielańskiej. Był także aktorem, m.in. w Teatrze Niewiarowskiej. Po II wojnie światowej pracował w Toruniu, później w Łodzi^[1].