Aktor, recytator. Uczył się aktorstwa w szkole Gabrieli Zapolskiej. Debiutował w 1904 r. we Lwowie. Od 1905 do 1912 r. grał w Teatrze Miejskim w Krakowie, skąd w 1913 r. został zaangażowany przez Arnolda Szyfmana do nowopowstałego Teatru Polskiego w Warszawie. Od 1916 r. do 1924 r. grał w „Rozmaitościach”, następnie – do 1938 r. – w Teatrze Narodowym.

Był jednym z najwybitniejszych aktorów dramatycznych swego pokolenia, grał w tzw. wielkim repertuarze, słynął przede wszystkim z odtwarzania wielkich postaci historycznych. W dorobku miał role filmowe w Dziejach grzechu, Kościuszce pod Racławicami, Strachach i innych. Nagrywał płyty gramofonowe. Po II wojnie światowej występował krótko w Łodzi^[1].