Piosenkarka, pieśniarka, śpiewaczka. Studiowała u Heleny Zboińskiej-Ruszkowskiej. Zaledwie po rocznych studiach debiutowała z wielkim sukcesem w Operze w Teatrze Wielkim w Warszawie jako Amneris w „Aidzie” Giuseppe Verdiego (1926 r.). Pierwsze płyty w swej karierze nagrała dla „Syreny Record” niedługo po debiucie. Wykonywała pieśni, piosenki i arie operowe. Do 1929 r. była solistką Opery, następnie wyjechała za granicę i śpiewała w Pradze, Wiedniu, Budapeszcie, Berlinie oraz Rzymie; ukoronowaniem jej kariery były występy w La Scali w Mediolanie. Jej partnerami byli m.in. Beniamino Gilli, Jussi Björling i inni. Corocznie przyjeżdżała do Warszawy i występowała w Teatrze Wielkim. Do najbardziej znanych należały jej kreacje w „Carmen” George’a Bizeta w partii tytułowej, role w operach wagnerowskich: Wenus w „Tannhäuserze” i Ortrudy w „Lohengrinie”, ponadto Elżbiety w „Don Carlosie” Giuseppe Verdi’ego oraz Dalili w „Samsonie i Dalili” Camille’a Saint-Säensa (łącznie miała w repertuarze ponad 30 pełnych partii operowych w kilku językach). W latach 1940–1947 śpiewała we Włoszech oraz odbyła długie tournée po krajach Ameryki Południowej. Po powrocie do Polski była ponownie solistką w Operze Warszawskiej, brała również udział w występach estradowych. W późniejszych latach życia zajmowała się pedagogiką; pozostawiła barwne wspomnienia pt. „Na obu półkulach”^[1].