Wojnicki, Mieczysław

Zgłoszenie do artykułu: Wojnicki, Mieczysław

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Nazwisko:

Wojnicki, Mieczysław

Data urodzenia:

18 września 1919

Miejsce urodzenia:

Częstochowa

Data śmierci:

13 stycznia 2007

Miejsce śmierci:

Warszawa

Informacje

Aktor, śpiewak operetkowy i operowy, piosenkarz, także autor tekstów piosenek. Studiował prawo na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. W tamtejszym konserwatorium uczył się gry na skrzypcach i śpiewu. Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Uczeń Ady Sari. Debiutował w 1944 r. w Królu włóczęgów w Teatrze Polskim w Wilnie. Rok później repatriował się do Polski. Zamieszkał w Białymstoku.

W latach 1946–1949 współpracował z Teatrem Wielkim i Operetką w Poznaniu oraz gościnnie ze scenami muzycznymi w Łodzi. Od 1949 r. mieszkał w Warszawie. W latach 1950–1952 związany był jako aktor dramatyczny z Teatrem Nowym, w latach 1952–1997 był solistą Operetki Warszawskiej. Współpracował z kabaretem Wagabunda i audycją radiową Podwieczorek przy mikrofonie.

Kreował ponad 60 ról w operach, operetkach i komediach muzycznych: Domek trzech dziewcząt, Swobodny wiatr, Zemsta nietoperza, Krakowiacy i Górale, Straszny dwór, Student żebrak, Życie paryskie, Wesoła wdówka, Piękna Helena, Orfeusz w piekle, Tam-tam, Jadzia wdowa, Dzień bez kłamstwa, Słomkowy kapelusz, Moja siostra i ja, Kraina uśmiechu, Zamek na Czorsztynie, Miss Polonia, Baron cygańskiMy chcemy tańczyć. Zagrał epizodyczne role w filmach Miasto nieujarzmione (1950 r.) i Młodość Chopina (1951 r.).

Występował w teatrach operetkowych w Moskwie, Bukareszcie, Pradze, Braszowie, Mediolanie, Londynie i Paryżu. Z recitalami piosenkarskimi odwiedził ZSRR, NRD, RFN, Włochy, Czechosłowację, Węgry, Szwajcarię i Austrię oraz ośrodki polonijne USA, Kanady i Australii. Jego karierze poświęcony jest i program telewizyjny Gwiazdy tamtych lat – Mieczysław Wojnicki oraz hasło w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 196 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego). W 1999 r. został laureatem nagrody Związku Artystów Scen Polskich za całokształt pracy artystycznej[1].

Bibliografia