Na kopercie znak poczty polowej,

adres cyfrą pisany nie słowem,

enta liczba... nazwisko... i już,

A to przecież do ciebie jest klucz.

On otworzy horyzont daleki,

poza nocą rozpostarty, poza mgłą,

przejdzie lasy, przejdzie rzeki ten mój list,

aż odnajdzie twój żołnierski dom.

A gdzie to jest...

Czy nad Ślęzą, Widawą czy Nysą,

jaka rzeka ci śpiewa, jakie drzewa cię do snu kołyszą,

jakie gwiazdy słuchają twych przysiąg...

A gdzie to jest...

Czytam z mapy nazwy starych, śląskich grodów

i w daleką znów do ciebie ruszam podróż,

tam gdzie Głogów i Bielawa,

gdzie Grunwaldzki wspina się most,

najmilszy sercu stary, polski Śląsk.

Chociaż wiem, że spotkamy się wkrótce,

geografii serdecznej się uczę,

błądzę palcem po mapie wśród nazw,

pośród śląskich miasteczek i miast.

W krajobrazie cię widzę zielonym,

brzeg wysoki, w dole rzeki gładka toń,

w cztery świata strony droga wiedzie mnie,

może znajdę twój żołnierski dom.

A gdzie to jest...^[1]