A gdzieżeż ty była, panna Michalina?

W sadzie była, wianek wiła, pani gospodynia.

A gdzieżeż twój wianek, panna Michalina?

Przyszedł Janek, zerwał wianek, pani gospodynia.

Trzeb było nie dawać, panna Michalina.

Ja nie dawać – on dostawać, pani gospodynia.

Trzeb było uciekać, panna Michalina.

Ja uciekać – on zawlekać, pani gospodynia.

Trzeb było do łaźni, panna Michalina.

Ja do łaźni – on mnie draźni, pani gospodynia.

Trzeb było do roli, panna Michalina.

Ja do roli – on swawoli, pani gospodynia.

Trzeb było do greczki, panna Michalina.

Ja do greczki – on za pleczki, pani gospodynia.

Trzeb było za drożka, panna Michalina.

Ja za drożka – on za nożka, pani gospodynia.

Trzeb było na ganek, panna Michalina.

Gdzie ja pójda – wszędzie Janek, pani gospodynia.^[1]