Już wiatr ze szczytów strąca kamienie

Sroga z północy zima już kroczy

Oszrania biało rankiem namioty

Czas ku dolinom skierować oczy

 A nas nie ciągnie droga w doliny

 Choć ku nim płyną rwące potoki

 Mocno nam serce w piersi uderza

 Same ku szczytom nas wiodą kroki

Jeszcze tu wczoraj stały namioty

Tych którzy w ciepłym pokoju błogo

Cicho wzdychają, głośno śpiewają

O tym, że w górach nie ma nikogo

 A nas nie ciągnie...

A kiedy śniegi okryją ziemię

W namiot wejdziemy jak niedźwiedź w jamę

I przy gitarze i przy gawędzie

Kwiecistej wiosny się doczekamy

 Bo nas nie ciągnie...^[1]