A więc nie?

Ja nie będę prosił.

Jeszcze się

namyśl... Czasu dosyć.

Nie znasz mnie,

nie znasz mej miłości.

Nie, to nie!

Tyle lat

tylko ją widziałem.

Wkoło świat:

rude, czarne, białe...

Ja nic! Ja

pod jej drzwiami stałem.

Ha ha ha!

  No cóż,

  człowiek wpadł na jej liryczny lep,

  Pięć róż

  wręczał co dzień w celofanie.

Nie, to nie!

Pójdę, gdzie popadnie.

W noc i deszcz.

Może cegła spadnie?

Trafi mnie

w młodą skroń dokładnie

i adieu!

Nie, to nie!

Nie mów mi o rzepie,

jeśli chcesz

z miejsca się odczepię.

Któż to wie,

może to i lepiej?

Któż to wie!

Tyle lat

pod twoimi drzwiami,

a tu świat

mruga już oczkami.

Cóż to ja

więzień, czy skazaniec?

O la, la!

  Od dziś

  odpowiadam na uśmiechy pań.

  Od dziś

  oczekuję propozycji.

Nie, to nie,

Trudno już, bądź zdrowa.

Puśćże mnie!

No, dotrzymaj słowa!

Mówisz, że

to był żart? Gotowaś

zgodzić się?^[1]