I

Abram: Posłuchaj, Berko! Berko: Słucham cię, Abram!

Abram: Dziewczyna – piękna, jak z dziewczyn żadna!

Ech, gdybyś widział te czarne loki!

A jakie usta! A jakie oczy!

Berko: A jak tam u niej – no, wiesz – te sprawy?

Abram: To ci opowiem, skoroś ciekawy:

Od razu widać, że Bóg ją lepił.

Nie trzeba więcej, nie można lepiej!

Kobitka, Berko, stu innych warta!

Berko: Masz, Abram, szczęście! Masz, Abram, farta!

Ref.

Razem: Dziewczyna – cymes! Zapach raju!

Paluszki lizać! Sama słodycz!

Abram: Po prostu diament w każdym calu!

Berko: Po prostu skarb od stóp do głowy!

Razem: Dziewczyna – cymes! Szczere złoto!

Toć ona życie w kugel zmienia!

I człek by musiał być idiotą,

By takiej perły nie doceniać.

II

Abram: Posłuchaj, Berko! Berko: Słucham cię, Abram!

Abram: Dziewczyna – mądra równie jak ładna!

Jest taka mądra jak… jak sam Mojżesz!

Berko: Lecz nie ma brody?! Abram: Gładszej nie znajdziesz!

Berko: A dużo gada? Abram: Prawie w ogóle!

W dodatku z sensem! Berko: Cud! Ja zwariuję!

Abram: Wesoła przy tym! A przy tym miła!

Berko: Coś czuję, Abram, że to jest miłość!

Abram: Kobitka, Berko, stu innych warta!

Berko: Masz, Abram, szczęście! Masz, Abram, farta!

Ref.

Razem: Dziewczyna – cymes! Zapach raju!

Paluszki lizać! Sama słodycz!

Berko: Po prostu diament w każdym calu!

Abram: Po prostu skarb od stóp do głowy!

Razem: Dziewczyna – cymes! Szczere złoto!

Toć ona życie w kugel zmienia!

Abram: Lecz mam z nią, Berko, pewien kłopot…

Że na tym świecie takiej nie ma…^[1]