W tonacji kredki do warg

wychodzę rankiem na targ

spekulować.

Mogłabym wielbić czarny rynek

gdyby nie to,

że narty ciężkie aż strach,

ani je ciągnąć ni pchać.

W tonacji kredki do warg

wychodzę rankiem na targ.

Marlboro, Marlboro wczesna porą

w płucach gra,

ech–ta–rira–rira.

Gwiżdże wiatr,

rzucili compacty „na sklep”,

mówił: rzucą – to bierz.

Stoję, stoję, liczę śnieg,

stoję, stoję, trzęsę się,

jego nie ma, sina dal.

Ktoś chce kupić, kładzie szmal,

udaję Greka na mrozie,

przeklinam myśli o modzie.

W tonacji kredki do warg

ze złością patrzę na targ,

odmawiam, odmawiam,

chociaż nawiać tak już chcę,

cena się podbija sama – „na bank”.

Dawno z kamerą miał być,

obiecał, będę w TV.

Stoję, stoję, liczę śnieg,

stoję, stoję, trzęsę się,

jego nie ma, sina dal.

Ktoś chce kupić, kładzie szmal,

udaję Greka na mrozie,

przeklinam myśli o modzie

stoję, stoję...^[1]