Dni moich ty początkiem

ty moim słońcem

ty dalekim brzegiem, echem, śpiewem

tym o czym sam ja nie wiem

ty do życia, śpiewu

do mych wierszy

do dni naszych pierwszych

tych grudniowych

i tych letnich.

Aż po kres kochaj mnie

nie odwracaj się

bo gdy ciebie brak

nie ma dzień początku

brak mu wątku.

Aż po kres kochaj mnie

nie odwracaj się

tam gdzie ty tam jest

więcej w świecie sensu

brak nonsensu.

Co mam to ty mi dałaś

to, co jest stałe

ty sens mego życia niespójnego

ty puls i rytm dni, nocy

ty do życia, śpiewu

do mych wierszy

do dni naszych pierwszych

tych pamiętnych

i codziennych.

Aż po kres kochaj mnie

nie odwracaj się…^[1]