Na Myśliwieckiej, przy Czerniakowskiej,

Jak w Łazienkowske się wjedzie,

Mieszkali sobie stworzenia boskie:

Baron z prawdziwem Niedźwiedziem.

Chodzili sobie w lato upalne

Na Agrykole zielone,

Takie dwa byty transcendentalne:

Niedźwiedź z prawdziwem Baronem.

Niedźwiedź miał trochę miodu na paszczy,

A Baron oczy przekrwione,

Bo żywot wiedli strasznie hulaszczy

Niedźwiedź z prawdziwem Baronem.

I przehulaliby cały pałac,

Wszystko by zżarła gangrena,

Gdyby za twarz ich nie przytrzymała

Pewna brutalna Helena.

Czarna Helena hoduje bluszcza,

Sadzi begonie w donice,

Tylko na stadion nikt jej nie wpuszcza,

Bo się jej boją kibice.

Czarna Helena ma dużo wdzięku

I innych zalet ma parę,

Wianek na głowie, badylek w ręku

A przed nią bieży owczarek.

Słuchajcie ludzie ballady mojej,

Co już skończona jest prawie,

Mieszkajom sobie zgodnie we troje

Na Myśliwieckiej w Warszawie,

Czy ciepła wiosna i kwitną kwiaty,

Czy mokra jesień ponura:

Baron prawdziwy, Niedźwiedź wąsaty

Oraz Helena Wichura.^[1]