Między strychem a piwnicą

w jakiejś starej kamienicy

mieszka ktoś kto rozumy wszystkie zjadł..

dobrze wie co lubią kwiaty

i pamięta wszystkie daty

a kłopoty zna rodzinne od stu lat

Ciotka Matylda cała w papilotach

ma rozpieszczonego kota

i nadzieję że się jeszcze zmieni świat

Ciotka Matylda w podartych bamboszach

Czeka wciąż na listonosza

który rentę nosi i do łask się wkradł

Aż pewnego dnia zastukał

a za drzwiami cisza głucha

Zniknął ktoś kto rozumy wszystkie zjadł

nie podlane zwiędły kwiaty

w zapomnienie poszły daty

a na moje biurko mały kamyk spadł

Ciotka Matylda do niebieskich kroczy bram

Już podoba jej się tam

i na Pana woła głośno: wpuść mnie Pan!

Ciotka Matylda ma koronę z papilotów

I pod pachą taszczy kota

przecież biedak nie mógł zostać całkiem sam^[2]