Były dwie siostry: noc i śmierć

śmierć większa a noc mniejsza

noc była piękna jak sen a śmierć

śmierć była jeszcze piękniejsza

noc była piękna jak sen a śmierć

śmierć była jeszcze piękniejsza

hej noony noony! Haj noony na!

Śmierć była jeszcze piękniejsza

usługiwały siostry dwie

w gospodzie koło rzeczki

przyszedł podróżny i woła: hej!

usłużcie mi szynkareczki

hej noony noony! Haj noony na!

Usłużcie mi szynkareczki

więc zaraz lekko podbiegła noc

ta mniejsza, wiecie ta mądra

nalała, gość się popatrzył w szkło:

zacny – powiada – kordiał

hej noony noony! Haj noony na!

Zacny – powiada – kordiał

lecz zaraz potem podbiegła śmierć

podbiegiem jeszcze lżejszym

podróżny cmok! A kielich brzęk!

Bo kordiał był zacniejszy

hej noony noony! Haj noony na!

Bo kordiał był zacniejszy

spełnił podróżny kielich do dna

i już nie mówił z nikim

widząc, że druga siostra ma

dużo piękniejsze kolczyki

hej noony noony! Haj noony na!

Dużo piękniejsze kolczyki

taką balladę w słotny czas

w oberży „trzy korony”

śpiewał mi hen! w Dublinie raz

John Burton – John nad Johny

hej noony noony! Haj noony na!

John Burton – John nad Johny

Dublin to z balladami kram

niejedną tam się złowi

więc to, com kiedyś słyszał tam

powtarzam Krakowowi

hej noony noony! Haj noony na!

Powtarzam Krakowowi.^[1]