Zbyt wiele bólu doznał, za dużo wylał łez.

Karmiony pogardą i rzuconym groszem,

często tu siedział, obrazy sprzedać chciał.

Kto choć jeden kupi dziś?

Nie widziałeś, skręcasz w lewo, chcesz już iść.

A być może, gdy zobaczysz właśnie je

Znajdziesz słabość swą i marzenia blask.

Kto wie?

Życie swe zamienił w deliryczny sen,

Gubiąc gdzieś po drodze prawdę swą i sens.

By W końcu się odważyć i zapukać tam,

Gdzie teraz białą farbą maluje wieczny czas.

Kto choć jeden kupi dziś...^[2]