Balladę kładzie się na sercu,

Ballada jest rodzajem ptaka,

Ballada chwile trwa nie więcej,

Byś zdążył westchnąć i zapłakać.

Podarowana kiedyś wstążka,

niesiona wichrem stara gałąź,

ślad co pozostał po obrączce

i chwilą kiedy zrozumiałaś.

Na śmiech i żal, na strach i ból,

ballady ćwierć, ballady pół

Zmęczona próba bycia sobą

podarte listy z nadziejami,

koń wędrujący polną drogą,

wszystko być może balladami.

I jakiś park i czyjaś ręka

Cyganki szczęście z niej wróżyły

Zaduma nasza i udręka

sprawy co były i nie były.

Na śmiech i żal, na strach i ból,

ballady ćwierć, ballady pół^[2]