Jeszcze się z nocy kołysze miasto

ósma piętnaście na Stawach bar

bramę otwiera wchodzimy tedy

ja i Hnatowicz Jan.

Co tu zostało z wierszy Mistrza

klasa robotnicza fasolka z bufetu,

a smak poranny piwa łapczywie

poznają poematy w beretach

wszedł dzielnicowy miejscowy szeryf

tępo spod dacha popatrzył

nie mieści mu się w służbowej głowie,

że można wypić na czczo

co tu zostało z wierszy Mistrza,

kiedy wyjść trzeba na papierosa,

a bufetowa grozi gliną,

gdy ktoś coś powie głośniej

w rogu zaraz przy wejściu

paląc sporty z rękawa

siedli goście wprost z wierszy Mistrza

Makino Bubu wypisz wymaluj

patrzyliśmy na nich z Hnatowiczem

jak na żywy poemat Stawów

poezją był brzęk ich kufli

kosmiczny wymiar miały słowa

a chłopakom od sąsiedniego stolika

chyba z zawodówki pobliskiej

nagle się zachciało,

żeby te zgredy wyszły

co tu zostało z wierszy Mistrza

zimnem powiało od drzwi nie domkniętych

i wyszliśmy z Hnatowiczem

gdzie indziej szukać poezji.^[1]