Bara, bara bara… Barbara w mych snach,

Bara bara w rabarbarach, Barbara i ja

Wiosna się zaczęła, wszystko się na siebie pcha

Pchła, pchłę pchnie a myszom z dziurki wiórki sypią się.

Żuczki w wodzie robią sztuczki, Popisują się

Wszystko jakoś dziwnie tak do siebie lgnie – a ty nie...

Chociaż ledwo może – orzeł łoże ścieli swe!

Glista tańczy twista, w stawie żab wstawionych Śmiech,

Konik polny nóżką trze, mucha z muchem muszą się.

Wszystko jakoś dziwnie tak do siebie lgnie – a ty nie...

Wiosna się zaczęła, w trawie dudni coś –

Starej klępie gra na bębnie napalony łoś.

Kogut z piórkiem kurki po podwórku gna do dziurki,

Puszcza puszczyk w puszczy się, jeż w jeżynie – a ty nie!

Koty wpadły w dziki szał i kocią miauczą pieśń

A łasice pobudzone chętnie łaszą się,

Kwiatek puszcza pyłek i zapyla co się da,

Patrzę na twój tyłek, bo na tyłku pyłek masz.

Beczę ci do ucha mój wiosenny tryl:

Jak do owcy baran beczę z całych sił!

Bądźmy jak te łosie, jeże i motyle...

Przestań w końcu beczeć, tylko strzepnij mi ten pyłek!

Baran, baran, baran, baran…^[1]